लाडझरी या एका अत्यंत लहानश्या अश्या खेडेगावात, एका अल्पभूधारक शेतकरी, शेतमजूर कुटुंबात जन्माला आलेले वसंत मुंडे यांचा रोजगार हमी योजनेवर काम करून शिकणाऱ्या विद्यार्थ्यांपासून ते महाराष्ट्र राज्य मराठी पत्रकार संघ सारख्या प्रतिष्ठित आणि विशाल संघटनेचा प्रदेशाध्यक्ष, महत्वाच्या राष्ट्रीय,आंतरराष्ट्रीय पुरस्कारांचा मानकरी होईपर्यंतचा जीवन प्रवास खरोखर प्रत्येकासाठी खूप प्रेरणादायी आहे.
रोजगार हमी योजनेवर आपल्या मजुरीसाठी दिलेल्या लढ्यातून त्यांच्या पत्रकारितेतील प्रवासाला सुरुवात झाली पण त्यांचे कार्यक्षेत्र त्यांनी पत्रकारितेच्या पेश्यापुरते मर्यादित ठेवले नाही. फक्त बातमी देण्यापलीकडे जाऊन त्यांनी आपली लेखणी अन्यायाला वाचा फोडायला, विकासाला बळ द्यायला; ऊस तोडणी कामगारासारख्या शेवटच्या माणसाची व्यथा मांडण्यापासून तर पत्रकारांच्या मागण्या मंत्रालयापर्यंत नेण्यासाठी वापरली. महानेत्रदान शिबीर घेणे, रक्तदान मोहिमेतून एकाच दिवशी चक्क १६०० पिशव्या रक्तसंकलनाचा विक्रम करुन दाखवणारा हा माणूस उत्तम पत्रकार तर आहेच पण तेवढाच चांगला समाज परिवर्तनाचा दूतही आहे.
त्यांच्या सामाजिक योगदानाबरोबरच त्यांनी पत्रकारांचा नेता म्हणून केलेलं कामही खूप महत्वाचे आहे. अधिस्वीकृतीचा प्रश्न असो किंवा साप्ताहिक सुट्टीसारखी योजना यातून त्यांचा कुठल्याही प्रश्नाकडे बघण्याचा समग्र दृष्टिकोन लक्षात येतो. त्यांच्या ‘वृत्तपत्रातील अर्थकारण’ या भूमिकेचे तर वृत्तपत्र जगतातून प्रचंड स्वागत झाले. जवळपास ३००पेक्षा अधिक दैनिकांनी वृत्तपत्राचे अर्थकारणाच्या मुलाखतीला प्रसिद्धी देऊन त्यांचे नेतृत्व सर्वमान्य असल्याची पावतीच दिली. त्यांच्या पत्रकारितेतील मूल्यांवरील त्यांची निष्ठा, परिश्रम व सातत्य यामुळे पद, पारितोषिक व सन्मान त्यांच्याकडे आपोआपच येत गेले. यातूनच ते महाराष्ट्र राज्य पत्रकार मराठी संघ, मुंबई सारख्या प्रभावी पत्रकार संघटनेचे अध्यक्ष झाले. नुकताच, दुबई इथे त्यांना आंतरराष्ट्रीय मानाचा सोशल एक्सलन्स इन जर्नालिझम हा पुरस्कार मिळाला.